Sinds hun ontmoeting halverwege 1988 zijn de vlot gebekte Emma (Anne Hathaway) en vrijbuiter Dexter (Jim Sturgess) voorbestemd om de rest van hun leven de beste vrienden te zijn. Ze brengen aan het eind van hun studie een nacht door in Emma’s kamer en de volgende dag nemen ze afscheid en beseffen niet dat ze een hele belangrijke rol zullen spelen in elkaars leven. Dat leven loopt niet helemaal synchroon aan elkaar, want waar Dexter’s leven al snel de goede kant uit gaat, blijft Emma een beetje hangen in haar droom om mooie poëzie te schrijven en daar de kost mee te verdienen. Ondanks het feit dat ze beide dus een totaal andere richting uit zijn gegaan blijven ze op de belangrijke momenten contact houden en altijd is er die spanning die een platonische vriendschap onmiskenbaar met zich mee brengt. 

Ooit, ooit zullen ze samen zijn. Dat is het gevoel wat je krijgt als je ziet hoe de jaren verstrijken in de vriendschappelijke relatie tussen twee mensen die perfect voor elkaar zijn, maar er gewoon niet aan toe zijn gekomen om samen een toekomst op te bouwen. Geen van beiden durft de eerste stap te zetten en beide lijken daar heel lang vrede mee te hebben. Het is dit ‘spanningsveld’ door de hele film heen dat One Day zo aantrekkelijk maakt. Welke relatie ze ook aangaan, je blijft hopen dat deze soulmates uiteindelijk bij elkaar komen, want ze zijn echt voor elkaar bestemd. Ooit…